Vanuit mijn stageraam kijk ik hoe de regen zich neerstort op moeder aarde. Ik zie haar snakken naar het beetje water, maar ben ook blij dat ik binnen zit ( heb wel het raam open gezet om de geur die de regen/ damp verspreid het lokaal binnen te laten komen).

Als ik besluit naar huis te gaan, regent het nog steeds. Het aparte is dat ik geen weerstand ervaar om door deze regen te lopen en mijn fiets te pakken. Misschien vind ik het juist wel fijn…
Ik kom verschillende mensen op de fiets tegen met regenpakken, paraplu's, gebogen schouders en een fronsend gezicht.Ik merk op dat ik ook een fronsend gezicht heb, om zo de regen te weren om in mijn ogen te belanden. Het is geen fronsend gezicht omdat ik baal dat de zon niet meer schijnt.

Nee, ik geniet!

Ik zucht een paar keer diep en laat alle dingen die ik van deze dag aan mijn hoofd heb, met de druppels naar beneden vallen. Het helpt. Ik krijg verschillende nummers in mijn hoofd die uitspreken dat het fijn is om bij God te zijn.
Als ik een tunneltje door moet, zie ik daar een grote plas liggen door een verstopte afvoer. Aan de andere kant zie ik een man afremmen en ik hoor hem zowaar afvragen hoe hij aan de overkant komt. Ik geef echter nog een zwieper aan mijn trappers, trek mijn benen omhoog en veroorzaak een supergrote waterval! Wow! Ik had niet verwacht dat deze plas zo diep was. Ik moet hardop lachen en zit voor in ieder geval nog 5 min met een glimlach op mijn fiets.Ik ben de man gepasseerd die nog aan de andere kant van de plas stond. Een glimlach vormt er ook op zijn gezicht als ik door de plas fiets. Ik zie hem denken dat hij blij is dat hij niet naast me fietste. Want hoewel ik zelf droog over kwam (nja bijna), was de gene die naast me zou fietsen helemaal doorweekt geweest.

Verder op mijn fietstocht naar huis, begint het steeds minder hard te regenen tot het droog is. het asfalt  dampt nog na. Een geweldig gezicht! Vooral met de wilde margrieten en klaprozen die in de berm staan.

Mijn gedachten en stress rondom school en stage zijn met de druppels in de grond verdwenen. En een kinderlijk gevoel kruip omhoog. Nogmaals: ik geniet en ben blij dat ik dat kan doen